Partnerkeuze

De wetenschap over partnerkeuze

Wat onderzoek laat zien over wie vrouwen als partner kiezen: leeftijd, inkomen, ambitie, uiterlijk en het verschil tussen eerste indruk en duurzame keuze.

Kort antwoord: de meeste vrouwen kiezen een man die iets heeft neergezet of de potentie heeft om dat te doen: even oud of een paar jaar ouder, qua inkomen en positie gelijk of hoger, langer dan zij en fysiek capabel. Uiterlijk is voor vrouwen vooral een uiting van zijn positie. Het grootste verschil tussen mannen zit onderaan: wie niets neerzet, blijft veel vaker alleen en kinderloos.

De meeste vrouwen kiezen een man die iets heeft neergezet, of die de potentie heeft om iets neer te zetten, en haar partnerkeuze spiegelt dat. Dertig jaar emancipatie heeft daar opvallend weinig aan veranderd, al is er rond die keuze wel veel veranderd.

Waarom dit lastig te meten is

Onderzoek naar partnerkeuze heeft twee valkuilen. De eerste is dat mensen zeggen wat ze denken dat ze horen te zeggen. Vraag je vrouwen en mannen in 45 landen wat ze zoeken, dan zetten ze vriendelijkheid en intelligentie bovenaan en geld ergens onderaan [8, 32]. Kijk je vervolgens in de registers wie er echt een partner vindt, dan telt het inkomen van een man zwaar mee [33, 35]. Wat mensen zeggen te zoeken, voorspelt maar weinig wie ze werkelijk waarderen [3].

De tweede valkuil is dat veel experimenten mensen laten oordelen op รฉรฉn eigenschap of รฉรฉn moment: een foto van een bovenlijf zonder hoofd [4], hetzelfde gezicht in een ander kostuum [5], een speeddate van drie minuten of een swipe naar links of rechts [1, 2]. Dat meet een eerste indruk, en of iemand naar rechts swipet, zegt weinig over met wie ze trouwt of kinderen krijgt. In een zaal vol vergelijkbare studenten valt het verschil in status bovendien gewoon weg [6]. Het betrouwbaarste bewijs komt daarom uit wat mensen over jaren doen: met wie ze gaan samenwonen, wie er alleen blijft en wie er kinderen krijgt.

Wat de feiten laten zien

In Nederland is hij meestal even oud of een paar jaar ouder [7, 8, 9]. Dat is niet alleen een voorkeur. Je kiest uit wie je tegenkomt, en op school, in de buurt en op het werk zijn dat vooral mensen van je eigen leeftijd [10]; tegenwoordig komt daar online bij [11, 12].

Qua inkomen en positie staat hij gelijk of hoger, en veel minder vaak lager: bij twee op de drie tweeverdieners verdient hij duidelijk meer, bij รฉรฉn op de zes zij [13]. Dat verschil begint al bij de keuze voor een man die verder is en groeit als er kinderen komen [14, 15, 16].

Opleiding hoorde vroeger bij dat profiel, maar vrouwen zijn mannen voorbijgestreefd: van de 25- tot 35-jarigen heeft 60 procent van de vrouwen een hbo- of wo-diploma, tegen 50 procent van de mannen [17]. Een hoger opgeleide man is er voor veel vrouwen dus gewoon niet, en dan kiezen ze eerder een lager opgeleide man dan dat ze alleen blijven [18, 19, 20, 21, 22]. Op datingsites laten ze lager opgeleide mannen nog wel vaak links liggen [23].

Fysiek is hij langer dan zij [24, 25, 26, 27]. En moet een vrouw alleen op het lichaam kiezen, zonder hoofd en zonder context, dan wint kracht [4, 28, 29, 30]: een getraind lijf, geen bodybuilder.

Ambitie en potentie

Dat iets neerzetten ook potentie mag zijn, is geen detail. Ambitie is eigenlijk een voorspelling: in een onderzoek dat mensen zeventig jaar volgde, voorspelde ambitie hoeveel opleiding, aanzien en inkomen iemand later bereikte [31]. Vrouwen zeggen in bijna alle culturen meer om ambitie te geven dan mannen [32], en in de registers zie je dat ze er ook naar handelen. Noorse vrouwen kiezen gemiddeld een man met een hogere verdienpotentie, gemeten aan zijn afkomst [33]. Bij jonge mannen vergroot verdienpotentieel de kans op een huwelijk sterk, bij jonge vrouwen niet [34]. In Europa, ook in Nederland, hebben mannen met werk een veel grotere kans op een relatie, en wie zijn loopbaan moeizaam begint, trouwt later [35, 36, 37]. Vrouwen die zelf goed verdienen, laten die lat niet zakken, en op een datingsite kijken ze juist extra zodra zijn inkomen boven het hare komt [38, 39, 40, 41].

Andersom werkt dat niet: mannen waarderen de ambitie van een vrouw niet meer zodra die de hunne overtreft [42]. Gaat zij hem financieel voorbij, dan wordt de relatie kwetsbaarder [45, 46, 47, 48, 49], al is een harde norm daarover niet aangetoond [50]. Geld werkt ook op zichzelf: een Zweedse man die de loterij wint, trouwt vaker en scheidt minder vaak [44]. In gelijkere landen wordt dit patroon iets zwakker, maar het verdwijnt niet [43, 51].

Uiterlijk: hoe vrouwen en mannen kijken

Mannen en vrouwen kijken heel anders naar uiterlijk. Mannen selecteren op jeugd en op het lichaam: het gewicht van een vrouw verklaart ongeveer een kwart van hoe vaak mannen haar kiezen, en een lage taille-heupverhouding scoort bijna overal [8, 52, 53, 54]. Overgewicht kost een vrouw duidelijk kansen op een huwelijk en een man nauwelijks [55, 56].

Ook vrouwen reageren bij een eerste ontmoeting op hoe een man eruitziet [2], alleen lezen ze er iets anders in. Voor een vrouw is het uiterlijk van een man veel meer een uiting van zijn positie: hoe hij zich kleedt, hoe hij zich presenteert, hoe hij in de wereld staat en of hij snapt wat er in een bepaalde omgeving bij hoort. Dezelfde man wordt aantrekkelijker gevonden in een duur pak of naast een dure auto, terwijl mannen zich door zulke signalen bij een vrouw niet laten leiden [5, 58]. Een maatpak laat hem binnen vijf seconden succesvoller overkomen, en in een pak gedraagt hij zich ook dominanter [59, 60, 61]. Zelfs een baard werkt vooral via mode en context [62]. Aan zijn lichaam kan een man vooral fit en gezond zijn doen [57]; een zitmaaier telt daarbij helaas niet als training.

Hoe langer een vrouw een man kent, hoe meer ze naar het geheel kijkt. Stellen die elkaar al lang kenden, lijken qua uiterlijk nauwelijks op elkaar, en een groot deel van de relaties begint als vriendschap [63, 64, 65, 66]. Belangstelling van andere vrouwen helpt een beetje, veel minder dan het versierverhaal beweert [67, 68, 69, 70].

Uiterlijk is voor een man voor een klein deel wat hij meekrijgt en voor een groot deel een uiting van zijn positie.

Onderaan valt het verschil

Het grootste verschil tussen mannen zie je onderaan, en dan vooral bij voortplanting. In de Noorse registers heeft ruim negen op de tien best verdienende mannen een partner, tegen minder dan vier op de tien onderaan; bij vrouwen speelt inkomen nauwelijks [33]. Van de laagopgeleide Scandinavische mannen is op hun 45e een kwart tot een derde kinderloos, en dat gat groeit [71, 72, 73, 74, 75]. In Nederland zie je hetzelfde patroon [76, 77].

Dat patroon is oud. Het DNA laat zien dat over de menselijke geschiedenis ongeveer twee keer zoveel vrouwen als mannen nakomelingen nalieten, en in de periode waarin de landbouw zich verspreidde liep dat nog veel verder op [78, 79, 80, 81]. In polygame samenlevingen is de spreiding in het aantal kinderen van mannen tot bijna vijf keer die van vrouwen. De monogame norm heeft dat gedempt, en nog steeds krijgt een man die hertrouwt vaker extra kinderen, een vrouw niet [82, 83, 84].

Een man die niets heeft neergezet en ook geen potentie laat zien, valt buiten de boot, en dat is al zo zolang er mensen zijn.


Referenties

De nummers in de tekst verwijzen naar onderstaande bronnen. Bij iedere bron staat kort wat het onderzoek voor dit dossier laat zien. Het publicatiejaar is niet altijd het jaar waarin de gegevens zijn verzameld.

Waarom dit lastig te meten is

Wat de feiten laten zien

Ambitie en potentie

Uiterlijk: hoe vrouwen en mannen kijken

Onderaan valt het verschil

Aanvullend: leeftijd